" فاتحة الكتاب" به معنى آغازگر كتاب (قرآن) است، و از روايات مختلفى كه از پيامبر ص نقل شده به خوبى استفاده مى شود كه اين سوره در زمان خود پيامبر ص نيز به همين نام شناخته مى شده است.
از اينجا دريچه اى به سوى مساله مهمى از مسائل اسلامى گشوده مى شود و آن اينكه بر خلاف آنچه در ميان گروهى مشهور است كه قرآن در عصر پيامبر ص به صورت پراكنده بود، بعد در زمان ابو بكر يا عمر يا عثمان جمع آورى شد قرآن در زمان خود پيامبر ص به همين صورت امروز جمع آورى شده بود، و سرآغازش همين سوره حمد بوده است، و الا نه اين سوره نخستين سوره اى بوده است كه بر پيامبر ص نازل شده، و نه دليل ديگرى براى انتخاب نام فاتحة الكتاب براى اين سوره وجود دارد.
مدارك متعدد ديگرى در دست است كه اين واقعيت را تاييد مى كند كه قرآن به صورت مجموعه اى كه در دست ماست در عصر پيامبر ص و به فرمان او جمع آورى شده بود.
" على بن ابراهيم" از امام صادق ع نقل كرده كه رسول خدا ص به على ع فرمود:" قرآن در قطعات حرير و كاغذ و امثال آن پراكنده است آن را جمع آورى كنيد" سپس اضافه مى كند على ع از آن مجلس برخاست و آن را در پارچه زرد رنگى جمع آورى نمود سپس بر آن مهر زد
و انطلق على (ع) فجمعه فى ثوب اصفر ثم ختم عليه
[1] گواه ديگر اينكه" خوارزمى" دانشمند معروف اهل تسنن در كتاب" مناقب" از" على بن رياح" نقل مى كند كه على بن ابى طالب و ابى بن كعب، قرآن را در زمان رسول خدا ص جمع آورى كردند.
برچسب:
نویسنده: کوروش طاهری